Hayat Telaşı


Küçükken annem ve arkadaşları muhabbet ederken “ ya kusura bakma ne zamandır görüşemiyoruz, hayat telaşı, koşturmaca işte” derlerdi. Hayat telaşı, koşturmaca da ne ya, birbirlerini aramayıp görüşünce de bahane uydururlardı diye düşünüyordum hep. Hayat telaşı bana garip gelirdi. Bir anlam kalıbına oturtmak biraz zordu. Anneme sorsam, boşver büyüyünce anlarsın derdi. Büyüyünce de pek güzel anladım J . Hayat telaşı denen kalıp bazen adamı sarhoş edip aynaya bakmayı bile unutturuyormuş insana. Herkes yoğun, herkes koşturuyor.


Bu koşturmacanın içinde ben bazen kendime birkaç saat mola veririm. O birkaç saat içinde sürekli uzanıp, hiç kalkmamak isterim ama 15 dk dan sonra bana fenalıklar basar. Dersten kaytarmak için bol tuvalet izni isteyen öğrenciden beter hale gelirim.

Hem çalışıp hem evin düzenin tutmak, hem çocuğunla ilgilenmek zor da olsa güzel.  Şükretmek için çok sebebi var insan oğlunun ama ne yazık ki genelde isyan ederiz.

Bence kendinize bir güzellik yapın, uzun süredir arayamadığınız sevdiğiniz bir arkadaşınızı arayın, hem kendinizi mutlu edin hem onu, Sonra kalkın bir kahve yapın kendinize. Daha ne olsun. Mutlu olmak için sebep aramaya gerek yok. Yattığınız yerde, tavana bakarak mutluluğu keşfedemezsiniz. 

Bakınız tek gözüm şiş, ama diğer gözüm sağlam o zaman çalışmaya devam canım ölmedik yaJ ( şişliği gören dayak mı yedin diye takılıyor ama yok valla mikrop kapmışJ)





Hiç yorum yok